Programming Network Operating systems' blog . .

Saturday, May 27, 2006


"Certainly there is no hunting like the hunting of man and those who have hunted armed men long enough and liked it, never really care for anything else thereafter. You will meet them doing various things with resolve, but their interest rarely holds because after the other thing ordinary life is as flat as the taste of wine when the taste buds have been burned off your tongue." -
Ernest Hemmingway
April 1936

Raja Shahed

Friday, May 12, 2006


Could Isac Newton be a good C/C++ or Java programmer? I could challenge. I am sure he would mix up all pointers handling like Arrays.


Recently I came to know that Tooth paste was first used in Egypt. Can you immagine How those Phillosophers, scientists, Politicians wrote their thoughts or invented stuffs without cleaning their teeth properly. Perhaps many of them lost their teeth at early age. For example Sophocles, just under this post doesnt show his teeth.


I hate and can't wearing glasses. This pair of glass I took from Alex only for making a picture. I wanted to look to me little bit serious but I can't but laughing.
[+]

Sophocles

Colonus, a village near Athens, was the place of Sophocles' birth, and the date, 495 B.C., thus making him thirty years younger than Aeschylus and fifteen years older than Euripides. His father, Sophilus, a man of wealth and excellent repute, gave him the benefit of all the literary accomplishment of the age. His powers were developed and refined by a careful instruction in the arts of music and poetry, and to the natural graces of his person further attractions were added through the exercises of the palæstra. That he was a comely and agile youth is shown by his selection, at the age of sixteen, to lead with dance and lyre the chorus which celebrated his country's triumph at Salamis.
In his younger days he appears to have been somewhat over fond of women and wine, and this he himself admits in one of his sayings recorded by Plato: "I thank old age for delivering me from the tyranny of my appetites." Yet, even in his later years, the charms of the gentler sex were at times too strong for the great dramatist. Aristophanes accused him of avarice, though there is nothing in what is known of Sophocles to substantiate the charge, and this is further disproved by the utter neglect of his affairs, which brought on him the imputation of lunacy, refuted by reading to his judges a passage from a newly-written play. The occasional excesses referred to appear to have been the only blemish on an otherwise blameless and contented life.
Dramatic Career
The commencement of his dramatic career was marked by a victory in competition with Aeschylus, under exceptional circumstances. The remains of the hero Theseus were being removed by Cimon from the isle of Scyros to Athens, at the time of a tragic contest which had excited unusual interest on account of the fame of the older and the popularity of the younger candidate. Instead of choosing judges by lot, as was the custom, the archon administered the oath to Cimon and his colleagues, asking them to decide between the rival tragedians. The first prize was awarded to Sophocles, greatly to the disgust of the veteran dramatist, who soon afterward departed for Sicily. Yet the decision does not imply want of appreciation for the plays which Aeschylus presented. The rivalry was not between two works, but between two styles of tragic art, and the subject chosen by the young poet, together with the desire to encourage his first attempt, was sufficient to outbalance the reputation of the great antagonist, whose verses lacked the air of freshness and youth that hung around the poetry of Sophocles.
For more than sixty years after this event Sophocles continued to compose and exhibit tragedies and satyric dramas. Of the one hundred and eighty plays ascribed to him, probably seventeen were spurious, and the number of his first prizes is variously stated at from eighteen to twenty-four, with many second prizes, so that in this respect he left both Aeschylus and Euripides far behind. So far from being dulled with age and toil, his powers seem only to have assumed a mellower tone, a more touching pathos, a sweeter and gentler mode of thought and expression.
To the improvements which Aeschylus made in tragic exhibition he added others, some of which the former adopted in his later works, before taking leave of the stage. He introduced a third actor, further curtailed the choral parts and gave the dialogue its full development. He caused the scenery to be carefully painted and properly arranged, thus greatly increasing the spectacular effect. His odes were distinguished by their close connection with the business of the play, the correctness of their sentiments, and the beauty of their lines. His language, though sometimes harsh and involved, was for the most part grand and majestic, avoiding the massive phraseology of Aeschylus and the commonplace diction of Euripides. In the management of his subjects he was unrivaled, no one understanding so well the artistic development of incident, the secret of working on the feelings, the gradual culmination of the interest when leading up to the final crisis, and the crushing blow of the catastrophe, overwhelming the spectators with terror or compassion.
"Sophocles," says one of his admirers, "is the summit of Greek art; but we must have scaled many a steep before we can appreciate his loftiness, for little of his beauty is perceptible to one who is not thoroughly imbued with the spirit of antiquity." The ancients fully appreciated him, but it is hard for the modern reader to divest himself completely of his associations and set a just value on productions so essentially Greek as were the Sophoclean tragedies. It must also be remembered that, as the successor of Aeschylus, he endeavored rather to follow and improve upon his works than to create a new species for himself.
Qualities as a Dramatist
Aeschylus felt what a Greek tragedy ought to be as a religious union of the two elements of the national poetry. Sophocles, with his just perception of the beautiful in art, effected an outward realization of the conceptions of the great master, exhibiting in perfect form before the eyes of Athens what the other had hewn out in rude masses from the mines of thought. His tragedy was not essentially different from that of Aeschylus, and when he chose subjects which the latter had treated, his completed drama bore the same relation to its forerunner that a finished statue bears to an unfinished group. It was, as he thought, his mission to improve on the tragic art, as Phidias had improved the work of his predecessors. None did he deem worthy of the cothurnus save those who had figured in the ancient legends or in the poems of the epic cycle, and if an inferior character appears, it is only as the instrument of irony, introduced like a streak of bright color into the picture in contrast with its tragic gloom. Moreover, notwithstanding his sensualism, he was of a strongly religious temperament, filled with reverence for his country's gods, by whom, it would seem, he believed himself inspired. In the words which Landor aptly puts into his mouth, he declares himself to be "only the interpreter of the heroes and divinities who are looking down upon him."
An associate of Pericles, though not one of his political disciples, Sophocles, in his full maturity stood, like the mighty ruler of the Greeks, amid a community to which both imparted the lustre of their genius on the sunny heights of noble and brilliant achievement, his perfect art typifying, as it were, the watchful and creative calm of his city's imperial epoch. Of a profoundly religious temperament, but without any vulgar superstition, he treats the sacred myths of his country in the spirit of a conscientious artist, contrasting, with many touches of irony, the struggles of humanity with the irresistible march of fate. After the retirement of Aeschylus, he was recognized as beyond dispute the greatest master of tragedy, and, as we have seen, during the lifetime of the former, wrested from him the tragic prize.
The days of Sophocles were not altogether devoted to the muses. At the age of fifty-six he was appointed one of ten generals for the conduct of the war against Samos, but does not appear to have distinguished himself. Later he became a priest, and in extreme old age was elected one of a committee ordered, during the revolution brought about by Pisander, to investigate the condition of affairs and report thereon to the people. In the easy, good-natured way that was natural to him he assented to the establishment of an oligarchy under the council of four hundred as "a bad thing, but the least pernicious measure which circumstances allowed." In his last years the reverses of the Peloponnesian war, with their attendant civil dissensions, fell heavily on one whose chief delight was in domestic tranquility, and who still remembered the part which he bore in the glorious triumph of Salamis. Yet he was spared the misery of witnessing the final overthrow of his country, dying, full of years and honors, a few months before the defeat of Ægospotami wrought the downfall of Athens.
Seven only of the dramas of Sophocles have come down to us, but these were, with one exception, composed in the full maturity of his tragic power, and each resplendent with its own peculiar excellencies. In the Antigone heroism is exhibited in a purely feminine character; in the Ajax, the manly sense of honor in all its strength. In the Trachiniæ, or Women of Trachis, are described the sufferings of Hercules and the levity of Dëianeira, atoned for by her death; the Electra is distinguished by energy and pathos, and in the Oedipus at Colonus are a mildness and gracefulness suggestive of the character of the author. While we cannot divide the plays of Sophocles into distinct groups indicating certain periods in his dramatic art, he himself recognized three epochs in his own style--first, the tumid grandeur borrowed from Aeschylus; second, a harshness of expression due to his own mannerism; third, the style that seemed to him best fitted for the portrayal of human character.

L. ANNAEI SENECAE PHAEDRA
Hippolytvs Ite, umbrosas cingite siluas summaque montis iuga Cecropii! celeri planta lustrate uagi quae saxoso loca Parnetho subiecta iacent, quae Thriasiis uallibus amnis 5rapida currens uerberat unda; scandite colles semper canos niue Riphaea. Hac, hac alii qua nemus alta texitur alno, qua prata patent 10quae rorifera mulcens aura Zephyrus uernas euocat herbas, ubi per graciles breuis Ilisos labitur agros piger et steriles amne maligno radit harenas. 15Vos qua Marathon tramite laeuo saltus aperit, qua comitatae gregibus paruis nocturna petunt pabula fetae; uos qua tepidis subditus austris 20frigora mollit durus Acharneus. Alius rupem dulcis Hymetti, ~paruas alius calcet Aphidnas; pars illa diu uacat immunis, qua curuati litora ponti 25Sunion urget. si quem tangit gloria siluae, uocat hunc ~flius: hic uersatur, metus agricolis, uulnere multo iam notus aper. 30At uos laxas canibus tacitis mittite habenas; teneant acres lora Molossos et pugnaces tendant Cretes fortia trito uincula collo. at Spartanos (genus est audax 35auidumque ferae) nodo cautus propiore liga: ueniet tempus, cum latratu caua saxa sonent. nunc demissi nare sagaci captent auras lustraque presso 40quaerant rostro, dum lux dubia est, dum signa pedum roscida tellus impressa tenet. Alius raras ceruice graui portare plagas, alius teretes properet laqueos. 45picta rubenti linea pinna uano cludat terrore feras. Tibi libretur missile telum, tu graue dextra laeuaque simul robur lato derige ferro; 50tu praecipites clamore feras subsessor ages; tu iam uictor curuo solues uiscera cultro. Ades en comiti, diua uirago, cuius regno pars terrarum 55secreta uacat, cuius certis petitur telis fera quae gelidum potat Araxen et quae stanti ludit in Histro. tua Gaetulos dextra leones, 60tua Cretaeas sequitur ceruas; nunc ueloces figis dammas leuiore manu. tibi dant uariae pectora tigres, tibi uillosi terga bisontes latisque feri cornibus uri. 65quidquid solis pascitur aruis, siue illud Arabs diuite silua, siue illud inops nouit Garamans uacuisue uagus Sarmata campis, 71siue ferocis iuga Pyrenes 69siue Hyrcani celant saltus, arcus metuit, Diana, tuos. 72Tua si gratus numina cultor tulit in saltus, retia uinctas tenuere feras, 75nulli laqueum rupere pedes: fertur plaustro praeda gementi. tum rostra canes sanguine multo rubicunda gerunt, repetitque casas rustica longo turba triumpho. 80En, diua, faue! signum arguti misere canes: uocor in siluas. hac, hac pergam qua uia longum compensat iter. Phaedra O magna uasti Creta dominatrix freti, 85cuius per omne litus innumerae rates tenuere pontum, quidquid Assyria tenus tellure Nereus peruium rostris secat, cur me in penates obsidem inuisos datam hostique nuptam degere aetatem in malis 90lacrimisque cogis? profugus en coniunx abest praestatque nuptae quam solet Theseus fidem. fortis per altas inuii retro lacus uadit tenebras miles audacis proci, solio ut reuulsam regis inferni abstrahat; 95pergit furoris socius, haud illum timor pudorue tenuit: stupra et illicitos toros Acheronte in imo quaerit Hippolyti pater. Sed maior alius incubat maestae dolor. non me quies nocturna, non altus sopor 100soluere curis: alitur et crescit malum et ardet intus qualis Aetnaeo uapor exundat antro. Palladis telae uacant et inter ipsas pensa labuntur manus; non colere donis templa uotiuis libet, 105non inter aras, Atthidum mixtam choris, iactare tacitis conscias sacris faces, nec adire castis precibus aut ritu pio adiudicatae praesidem terrae deam: iuuat excitatas consequi cursu feras 110et rigida molli gaesa iaculari manu. Quo tendis, anime? quid furens saltus amas? fatale miserae matris agnosco malum: peccare noster nouit in siluis amor. genetrix, tui me miseret? infando malo 115correpta pecoris efferum saeui ducem audax amasti; toruus, impatiens iugi adulter ille, ductor indomiti gregis-- sed amabat aliquid. quis meas miserae deus aut quis iuuare Daedalus flammas queat? 120non si ille remeet, arte Mopsopia potens, qui nostra caeca monstra conclusit domo, promittat ullam casibus nostris opem. stirpem perosa Solis inuisi Venus per nos catenas uindicat Martis sui 125suasque, probris omne Phoebeum genus onerat nefandis: nulla Minois leui defuncta amore est, iungitur semper nefas. Nvtrix Thesea coniunx, clara progenies Iouis, nefanda casto pectore exturba ocius, 130extingue flammas neue te dirae spei praebe obsequentem: quisquis in primo obstitit pepulitque amorem, tutus ac uictor fuit; qui blandiendo dulce nutriuit malum, sero recusat ferre quod subiit iugum. 135nec me fugit, quam durus et ueri insolens ad recta flecti regius nolit tumor. quemcumque dederit exitum casus feram: fortem facit uicina libertas senem. Honesta primum est uelle nec labi uia, 140pudor est secundus nosse peccandi modum. quo, misera, pergis? quid domum infamem aggrauas superasque matrem? maius est monstro nefas: nam monstra fato, moribus scelera imputes. Si, quod maritus supera non cernit loca, 145tutum esse facinus credis et uacuum metu, erras; teneri crede Lethaeo abditum Thesea profundo et ferre perpetuam Styga: quid ille, lato maria qui regno premit populisque reddit iura centenis, pater? 150latere tantum facinus occultum sinet? sagax parentum est cura. Credamus tamen astu doloque tegere nos tantum nefas: quid ille rebus lumen infundens suum, matris parens? quid ille, qui mundum quatit 155uibrans corusca fulmen Aetnaeum manu, sator deorum? credis hoc posse effici, inter uidentes omnia ut lateas auos? Sed ut secundus numinum abscondat fauor coitus nefandos utque contingat stupro 160negata magnis sceleribus semper fides: quid poena praesens, conscius mentis pauor animusque culpa plenus et semet timens? scelus aliqua tutum, nulla securum tulit. Compesce amoris impii flammas, precor, 165nefasque quod non ulla tellus barbara commisit umquam, non uagi campis Getae nec inhospitalis Taurus aut sparsus Scythes; expelle facinus mente castifica horridum memorque matris metue concubitus nouos. 170miscere thalamos patris et gnati apparas uteroque prolem capere confusam impio? perge et nefandis uerte naturam ignibus. cur monstra cessant? aula cur fratris uacat? prodigia totiens orbis insueta audiet, 175natura totiens legibus cedet suis, quotiens amabit Cressa? Ph. Quae memoras scio uera esse, nutrix; sed furor cogit sequi peiora. uadit animus in praeceps sciens remeatque frustra sana consilia appetens. 180sic, cum grauatam nauita aduersa ratem propellit unda, cedit in uanum labor et uicta prono puppis aufertur uado. quid ratio possit? uicit ac regnat furor, potensque tota mente dominatur deus. 185hic uolucer omni pollet in terra impotens ipsumque flammis torret indomitis Iouem; Gradiuus istas belliger sensit faces, opifex trisulci fulminis sensit deus, et qui furentis semper Aetnaeis iugis 190uersat caminos igne tam paruo calet; ipsumque Phoebum, tela qui neruo regit, figit sagitta certior missa puer uolitatque caelo pariter et terris grauis. Nvt. Deum esse amorem turpis et uitio fauens 195finxit libido, quoque liberior foret titulum furori numinis falsi addidit. natum per omnis scilicet terras uagum Erycina mittit, ille per caelum uolans proterua tenera tela molitur manu 200regnumque tantum minimus e superis habet: uana ista demens animus asciuit sibi Venerisque numen finxit atque arcus dei. Quisquis secundis rebus exultat nimis fluitque luxu, semper insolita appetit. 205tunc illa magnae dira fortunae comes subit libido: non placent suetae dapes, non texta sani moris aut uilis scyphus. cur in penates rarius tenues subit haec delicatas eligens pestis domos? 210cur sancta paruis habitat in tectis Venus mediumque sanos uulgus affectus tenet et se coercent modica, contra diuites regnoque fulti plura quam fas est petunt? quod non potest uult posse qui nimium potest. 215quid deceat alto praeditam solio uide: metue ac uerere sceptra remeantis uiri. Ph. Amoris in me maximum regnum reor reditusque nullos metuo: non umquam amplius conuexa tetigit supera qui mersus semel 220adiit silentem nocte perpetua domum. Nvt. Ne crede Diti. clauserit regnum licet, canisque diras Stygius obseruet fores: solus negatas inuenit Theseus uias. Ph. Veniam ille amori forsitan nostro dabit. 225Nvt. Immitis etiam coniugi castae fuit: experta saeuam est barbara Antiope manum. sed posse flecti coniugem iratum puta: quis huius animum flectet intractabilem? exosus omne feminae nomen fugit, 230immitis annos caelibi uitae dicat, conubia uitat: genus Amazonium scias. Ph. Hunc in niuosi collis haerentem iugis, et aspera agili saxa calcantem pede sequi per alta nemora, per montes placet. 235Nvt. Resistet ille seque mulcendum dabit castosque ritus Venere non casta exuet? tibi ponet odium, cuius odio forsitan persequitur omnes? Ph. Precibus haud uinci potest? Nvt. Ferus est. Ph. Amore didicimus uinci feros. 240Nvt. Fugiet. Ph. Per ipsa maria si fugiat, sequar. Nvt. Patris memento. Ph. Meminimus matris simul. Nvt. Genus omne profugit. Ph. Paelicis careo metu. Nvt. Aderit maritus. Ph. Nempe Pirithoi comes? Nvt. Aderitque genitor. Ph. Mitis Ariadnae pater. 245Nvt. Per has senectae splendidas supplex comas fessumque curis pectus et cara ubera precor, furorem siste teque ipsa adiuua: pars sanitatis uelle sanari fuit. Ph. Non omnis animo cessit ingenuo pudor. 250paremus, altrix. qui regi non uult amor, uincatur. haud te, fama, maculari sinam. haec sola ratio est, unicum effugium mali: uirum sequamur, morte praeuertam nefas. Nvt. Moderare, alumna, mentis effrenae impetus, 255animos coerce. dignam ob hoc uita reor quod esse temet autumas dignam nece. Ph. Decreta mors est: quaeritur fati genus. laqueone uitam finiam an ferro incubem? an missa praeceps arce Palladia cadam? 260Nvt. Sic te senectus nostra praecipiti sinat 262perire leto? siste furibundum impetum. [haud quisquam ad uitam facile reuocari potest] Ph. Prohibere nulla ratio periturum potest, 265ubi qui mori constituit et debet mori. proin castitatis uindicem armemus manum. 261Nvt. Solamen annis unicum fessis, era, 267si tam proteruus incubat menti furor, contemne famam: fama uix uero fauet, peius merenti melior et peior bono. 270temptemus animum tristem et intractabilem. meus iste labor est aggredi iuuenem ferum mentemque saeuam flectere immitis uiri. Chorvs Diua non miti generata ponto, quam uocat matrem geminus Cupido: 275impotens flammis simul et sagittis iste lasciuus puer et renidens tela quam certo moderatur arcu! [labitur totas furor in medullas igne furtiuo populante uenas.] 280non habet latam data plaga frontem, sed uorat tectas penitus medullas. nulla pax isti puero: per orbem spargit effusas agilis sagittas; quaeque nascentem uidet ora solem, 285quaeque ad Hesperias iacet ora metas, si qua feruenti subiecta cancro est, si qua Parrhasiae glacialis ursae semper errantes patitur colonos, nouit hos aestus: iuuenum feroces 290concitat flammas senibusque fessis rursus extinctos reuocat calores, uirginum ignoto ferit igne pectus-- et iubet caelo superos relicto uultibus falsis habitare terras. 295Thessali Phoebus pecoris magister egit armentum positoque plectro impari tauros calamo uocauit. Induit formas quotiens minores ipse qui caelum nebulasque ducit! 300candidas ales modo mouit alas, dulcior uocem moriente cygno; fronte nunc torua petulans iuuencus uirginum strauit sua terga ludo, perque fraternos, noua regna, fluctus 305ungula lentos imitante remos pectore aduerso domuit profundum, pro sua uector timidus rapina. Arsit obscuri dea clara mundi nocte deserta nitidosque fratri 310tradidit currus aliter regendos: ille nocturnas agitare bigas discit et gyro breuiore flecti, nec suum tempus tenuere noctes et dies tardo remeauit ortu, 315dum tremunt axes grauiore curru. Natus Alcmena posuit pharetras et minax uasti spolium leonis, passus aptari digitis smaragdos et dari legem rudibus capillis; 320crura distincto religauit auro, luteo plantas cohibente socco; et manu, clauam modo qua gerebat, fila deduxit properante fuso. Vidit Persis ditique ferax 325Lydia harena deiecta feri terga leonis umerisque, quibus sederat alti regia caeli, tenuem Tyrio stamine pallam. Sacer est ignis (credite laesis) 330nimiumque potens: qua terra salo cingitur alto quaque per ipsum candida mundum sidera currunt, hac regna tenet puer immitis, spicula cuius sentit in imis 335caerulus undis grex Nereidum flammamque nequit releuare mari. Ignes sentit genus aligerum; Venere instinctus suscipit audax grege pro toto bella iuuencus; 340si coniugio timuere suo, poscunt timidi proelia cerui et mugitu dant concepti signa furoris; tunc uulnificos acuit dentes 346aper et toto est spumeus ore: tunc silua gemit murmure saeuo. 350Poeni quatiunt colla leones, 348cum mouit amor; tunc uirgatas India tigres 345decolor horret. amat insani belua ponti 351Lucaeque boues: uindicat omnes natura sibi, nihil immune est, odiumque perit, cum iussit amor; ueteres cedunt ignibus irae. 355quid plura canam? uincit saeuas cura nouercas. Altrix, profare quid feras; quonam in loco est regina? saeuis ecquis est flammis modus? Nvtrix Spes nulla tantum posse leniri malum, 360finisque flammis nullus insanis erit. torretur aestu tacito et inclusus quoque, quamuis tegatur, proditur uultu furor; erumpit oculis ignis et lassae genae lucem recusant; nil idem dubiae placet, 365artusque uarie iactat incertus dolor: nunc ut soluto labitur marcens gradu et uix labante sustinet collo caput, nunc se quieti reddit et, somni immemor, noctem querelis ducit; attolli iubet 370iterumque poni corpus et solui comas rursusque fingi: semper impatiens sui mutatur habitus. nulla iam Cereris subit cura aut salutis; uadit incerto pede, iam uiribus defecta: non idem uigor, 375non ora tinguens nitida purpureus rubor; [populatur artus cura, iam gressus tremunt, tenerque nitidi corporis cecidit decor.] et qui ferebant signa Phoebeae facis oculi nihil gentile nec patrium micant. 380lacrimae cadunt per ora et assiduo genae rore irrigantur, qualiter Tauri iugis tepido madescunt imbre percussae niues. Sed en, patescunt regiae fastigia: reclinis ipsa sedis auratae toro 385solitos amictus mente non sana abnuit. Phaedra Remouete, famulae, purpura atque auro inlitas uestes, procul sit muricis Tyrii rubor, quae fila ramis ultimi Seres legunt: breuis expeditos zona constringat sinus, 390ceruix monili uacua, nec niueus lapis deducat auris, Indici donum maris; odore crinis sparsus Assyrio uacet. sic temere iactae colla perfundant comae umerosque summos, cursibus motae citis 395uentos sequantur. laeua se pharetrae dabit, hastile uibret dextra Thessalicum manus: [talis seueri mater Hippolyti fuit.] qualis relictis frigidi Ponti plagis egit cateruas Atticum pulsans solum 400Tanaitis aut Maeotis et nodo comas coegit emisitque, lunata latus protecta pelta, talis in siluas ferar. Cho. Sepone questus: non leuat miseros dolor; agreste placa uirginis numen deae. 405Nvt. Regina nemorum, sola quae montes colis et una solis montibus coleris dea, conuerte tristes ominum in melius minas. o magna siluas inter et lucos dea, clarumque caeli sidus et noctis decus, 410cuius relucet mundus alterna uice, Hecate triformis, en ades coeptis fauens. animum rigentem tristis Hippolyti doma: det facilis aures; mitiga pectus ferum: amare discat, mutuos ignes ferat. 415innecte mentem: toruus auersus ferox in iura Veneris redeat. huc uires tuas intende: sic te lucidi uultus ferant et nube rupta cornibus puris eas, sic te regentem frena nocturni aetheris 420detrahere numquam Thessali cantus queant nullusque de te gloriam pastor ferat. Ades inuocata, iam faue uotis, dea: ipsum intuor sollemne uenerantem sacrum nullo latus comitante--quid dubitas? dedit 425tempus locumque casus: utendum artibus. trepidamus? haud est facile mandatum scelus audere, uerum iusta qui reges timet deponat, omne pellat ex animo decus: malus est minister regii imperii pudor. 430Hippolytvs Quid huc seniles fessa moliris gradus, o fida nutrix, turbidam frontem gerens et maesta uultu? sospes est certe parens sospesque Phaedra stirpis et geminae iugum? Nvt. Metus remitte, prospero regnum in statu est 435domusque florens sorte felici uiget. sed tu beatis mitior rebus ueni: namque anxiam me cura sollicitat tui, quod te ipse poenis grauibus infestus domas. quem fata cogunt, ille cum uenia est miser; 440at si quis ultro se malis offert uolens seque ipse torquet, perdere est dignus bona quis nescit uti. potius annorum memor mentem relaxa: noctibus festis facem attolle, curas Bacchus exoneret graues; 445aetate fruere: mobili cursu fugit. nunc facile pectus, grata nunc iuueni Venus: exultet animus. cur toro uiduo iaces? tristem iuuentam solue; nunc cursus rape, effunde habenas, optimos uitae dies 450effluere prohibe. propria descripsit deus officia et aeuum per suos ducit gradus: laetitia iuuenem, frons decet tristis senem. Quid te coerces et necas rectam indolem? seges illa magnum fenus agricolae dabit 455quaecumque laetis tenera luxuriat satis, arborque celso uertice euincet nemus quam non maligna caedit aut resecat manus: ingenia melius recta se in laudes ferunt, si nobilem animum uegeta libertas alit. 460truculentus et siluester ac uitae inscius tristem iuuentam Venere deserta coles? hoc esse munus credis indictum uiris, ut dura tolerent, cursibus domitent equos et saeua bella Marte sanguineo gerant? 465Prouidit ille maximus mundi parens, cum tam rapaces cerneret Fati manus, ut damna semper subole repararet noua. excedat agedum rebus humanis Venus, quae supplet ac restituit exhaustum genus: 470orbis iacebit squalido turpis situ, uacuum sine ullis piscibus stabit mare, alesque caelo derit et siluis fera, solis et aer peruius uentis erit. quam uaria leti genera mortalem trahunt 475carpuntque turbam, pontus et ferrum et doli! sed fata credas desse: sic atram Styga iam petimus ultro. caelibem uitam probet sterilis iuuentus: hoc erit, quidquid uides, unius aeui turba et in semet ruet. 480proinde uitae sequere naturam ducem: urbem frequenta, ciuium coetus cole. Hi. Non alia magis est libera et uitio carens ritusque melius uita quae priscos colat, quam quae relictis moenibus siluas amat. 485non illum auarae mentis inflammat furor qui se dicauit montium insontem iugis, non aura populi et uulgus infidum bonis, non pestilens inuidia, non fragilis fauor; non ille regno seruit aut regno imminens 490uanos honores sequitur aut fluxas opes, spei metusque liber, haud illum niger edaxque liuor dente degeneri petit; nec scelera populos inter atque urbes sata nouit nec omnes conscius strepitus pauet 495aut uerba fingit; mille non quaerit tegi diues columnis nec trabes multo insolens suffigit auro; non cruor largus pias inundat aras, fruge nec sparsi sacra centena niuei colla summittunt boues: 500sed rure uacuo potitur et aperto aethere innocuus errat. callidas tantum feris struxisse fraudes nouit et fessus graui labore niueo corpus Iliso fouet; nunc ille ripam celeris Alphei legit, 505nunc nemoris alti densa metatur loca, ubi Lerna puro gelida perlucet uado, solesque uitat. hinc aues querulae fremunt ramique uentis lene percussi tremunt * 509aueteresque fagi. iuuat aut amnis uagi pressisse ripas, caespite aut nudo leues duxisse somnos, siue fons largus citas defundit undas, siue per flores nouos fugiente dulcis murmurat riuo sonus. excussa siluis poma compescunt famem 515et fraga paruis uulsa dumetis cibos faciles ministrant. regios luxus procul est impetus fugisse: sollicito bibunt auro superbi; quam iuuat nuda manu captasse fontem! certior somnus premit 520secura duro membra laxantem toro. non in recessu furta et obscuro improbus quaerit cubili seque multiplici timens domo recondit: aethera ac lucem petit et teste caelo uiuit. Hoc equidem reor 525uixisse ritu prima quos mixtos deis profudit aetas. nullus his auri fuit caecus cupido, nullus in campo sacer diuisit agros arbiter populis lapis; nondum secabant credulae pontum rates: 530sua quisque norat maria; non uasto aggere crebraque turre cinxerant urbes latus; non arma saeua miles aptabat manu nec torta clausas fregerat saxo graui ballista portas, iussa nec dominum pati 535iuncto ferebat terra seruitium boue: sed arua per se feta poscentes nihil pauere gentes, silua natiuas opes et opaca dederant antra natiuas domos. Rupere foedus impius lucri furor 540et ira praeceps quaeque succensas agit libido mentes; uenit imperii sitis cruenta, factus praeda maiori minor: pro iure uires esse. tum primum manu bellare nuda saxaque et ramos rudes 545uertere in arma: non erat gracili leuis armata ferro cornus aut longo latus mucrone cingens ensis aut crista procul galeae micantes: tela faciebat dolor. inuenit artes bellicus Mauors nouas 550et mille formas mortis. hinc terras cruor infecit omnis fusus et rubuit mare. tum scelera dempto fine per cunctas domos iere, nullum caruit exemplo nefas: a fratre frater, dextera gnati parens 555cecidit, maritus coniugis ferro iacet perimuntque fetus impiae matres suos; taceo nouercas: mitius nil est feris. Sed dux malorum femina: haec scelerum artifex obsedit animos, huius incestae stupris 560fumant tot urbes, bella tot gentes gerunt et uersa ab imo regna tot populos premunt. sileantur aliae: sola coniunx Aegei, Medea, reddet feminas dirum genus. Nvt. Cur omnium fit culpa paucarum scelus? 565Hi. Detestor omnis, horreo fugio execror. sit ratio, sit natura, sit dirus furor: odisse placuit. ignibus iunges aquas et amica ratibus ante promittet uada incerta Syrtis, ante ab extremo sinu 570Hesperia Tethys lucidum attollet diem et ora dammis blanda praebebunt lupi, quam uictus animum feminae mitem geram. Nvt. Saepe obstinatis induit frenos Amor et odia mutat. regna materna aspice: 575illae feroces sentiunt Veneris iugum; testaris istud unicus gentis puer. Hi. Solamen unum matris amissae fero, odisse quod iam feminas omnis licet. Nvt. Vt dura cautes undique intractabilis 580resistit undis et lacessentes aquas longe remittit, uerba sic spernit mea. Sed Phaedra praeceps graditur, impatiens morae. quo se dabit fortuna? quo uerget furor? terrae repente corpus exanimum accidit 585et ora morti similis obduxit color. attolle uultus, dimoue uocis moras: tuus en, alumna, temet Hippolytus tenet. Phaedra Quis me dolori reddit atque aestus graues reponit animo? quam bene excideram mihi! 590Hi. Cur dulce munus redditae lucis fugis? Ph. Aude, anime, tempta, perage mandatum tuum. intrepida constent uerba: qui timide rogat docet negare. magna pars sceleris mei olim peracta est; serus est nobis pudor: 595admouimus nefanda. si coepta exequor, forsan iugali crimen abscondam face: honesta quaedam scelera successus facit. en, incipe, anime!--Commodes paulum, precor, secretus aures. si quis est abeat comes. 600Hi. En locus ab omni liber arbitrio uacat. Ph. Sed ora coeptis transitum uerbis negant; uis magna uocem mittit et maior tenet. uos testor omnis, caelites, hoc quod uolo me nolle. 605Hi. Animusne cupiens aliquid effari nequit? Ph. Curae leues locuntur, ingentes stupent. Hi. Committe curas auribus, mater, meis. Ph. Matris superbum est nomen et nimium potens: nostros humilius nomen affectus decet; 610me uel sororem, Hippolyte, uel famulam uoca, famulamque potius: omne seruitium feram. non me per altas ire si iubeas niues pigeat gelatis ingredi Pindi iugis; non, si per ignes ire et infesta agmina, 615cuncter paratis ensibus pectus dare. mandata recipe sceptra, me famulam accipe: [te imperia regere, me decet iussa exequi] muliebre non est regna tutari urbium. tu qui iuuentae flore primaeuo uiges, 620ciues paterno fortis imperio rege; sinu receptam supplicem ac seruam tege: miserere uiduae. Hi. Summus hoc omen deus auertat. aderit sospes actutum parens. Ph. Regni tenacis dominus et tacitae Stygis 625nullam relictos fecit ad superos uiam: thalami remittet ille raptorem sui? nisi forte amori placidus et Pluton sedet. Hi. Illum quidem aequi caelites reducem dabunt. sed dum tenebit uota in incerto deus, 630pietate caros debita fratres colam, et te merebor esse ne uiduam putes ac tibi parentis ipse supplebo locum. Ph. O spes amantum credula, o fallax Amor! satisne dixi?--precibus admotis agam. 635Miserere, pauidae mentis exaudi preces-- libet loqui pigetque. Hi. Quodnam istud malum est? Ph. Quod in nouercam cadere uix credas malum. Hi. Ambigua uoce uerba perplexa iacis: effare aperte. Ph. Pectus insanum uapor 640amorque torret. intimis saeuit ferus [penitus medullas atque per uenas meat] uisceribus ignis mersus et uenas latens ut agilis altas flamma percurrit trabes. Hi. Amore nempe Thesei casto furis? 645Ph. Hippolyte, sic est: Thesei uultus amo illos priores, quos tulit quondam puer, cum prima puras barba signaret genas monstrique caecam Gnosii uidit domum et longa curua fila collegit uia. 650quis tum ille fulsit! presserant uittae comam et ora flauus tenera tinguebat pudor; inerant lacertis mollibus fortes tori, tuaeque Phoebes uultus aut Phoebi mei, tuusue potius--talis, en talis fuit 655cum placuit hosti, sic tulit celsum caput. in te magis refulget incomptus decor: est genitor in te totus et toruae tamen pars aliqua matris miscet ex aequo decus: in ore Graio Scythicus apparet rigor. 660si cum parente Creticum intrasses fretum, tibi fila potius nostra neuisset soror. Te te, soror, quacumque siderei poli in parte fulges, inuoco ad causam parem: domus sorores una corripuit duas, 665te genitor, at me gnatus.--en supplex iacet adlapsa genibus regiae proles domus. respersa nulla labe et intacta, innocens tibi mutor uni. certa descendi ad preces: finem hic dolori faciet aut uitae dies. 670miserere amantis.--Hi. Magne regnator deum, tam lentus audis scelera? tam lentus uides? et quando saeua fulmen emittes manu, si nunc serenum est? omnis impulsus ruat aether et atris nubibus condat diem, 675ac uersa retro sidera obliquos agant retorta cursus. tuque, sidereum caput, radiate Titan, tu nefas stirpis tuae speculare? lucem merge et in tenebras fuge. cur dextra, diuum rector atque hominum, uacat 680tua, nec trisulca mundus ardescit face? in me tona, me fige, me uelox cremet transactus ignis: sum nocens, merui mori: placui nouercae. dignus en stupris ego? scelerique tanto uisus ego solus tibi 685materia facilis? hoc meus meruit rigor? o scelere uincens omne femineum genus, o maius ausa matre monstrifera malum genetrice peior! illa se tantum stupro contaminauit, et tamen tacitum diu 690crimen biformi partus exhibuit nota, scelusque matris arguit uultu truci ambiguus infans--ille te uenter tulit. o ter quaterque prospero fato dati quos hausit et peremit et leto dedit 695odium dolusque--genitor, inuideo tibi: Colchide nouerca maius hoc, maius malum est. Ph. Et ipsa nostrae fata cognosco domus: fugienda petimus; sed mei non sum potens. te uel per ignes, per mare insanum sequar 700rupesque et amnes, unda quos torrens rapit; quacumque gressus tuleris hac amens agar-- iterum, superbe, genibus aduoluor tuis. Hi. Procul impudicos corpore a casto amoue tactus--quid hoc est? etiam in amplexus ruit? 705stringatur ensis, merita supplicia exigat. en impudicum crine contorto caput laeua reflexi: iustior numquam focis datus tuis est sanguis, arquitenens dea. Ph. Hippolyte, nunc me compotem uoti facis; 710sanas furentem. maius hoc uoto meo est, saluo ut pudore manibus immoriar tuis. Hi. Abscede, uiue, ne quid exores, et hic contactus ensis deserat castum latus. quis eluet me Tanais aut quae barbaris 715Maeotis undis Pontico incumbens mari? non ipse toto magnus Oceano pater tantum expiarit sceleris. o siluae, o ferae! Nvt. Deprensa culpa est. anime, quid segnis stupes? regeramus ipsi crimen atque ultro impiam 720Venerem arguamus: scelere uelandum est scelus; tutissimum est inferre, cum timeas, gradum. ausae priores simus an passae nefas, secreta cum sit culpa, quis testis sciet? Adeste, Athenae! fida famulorum manus, 725fer opem! nefandi raptor Hippolytus stupri instat premitque, mortis intentat metum, ferro pudicam terret--en praeceps abit ensemque trepida liquit attonitus fuga. pignus tenemus sceleris. hanc maestam prius 730recreate. crinis tractus et lacerae comae ut sunt remaneant, facinoris tanti notae. perferte in urbem!--Recipe iam sensus, era. quid te ipsa lacerans omnium aspectus fugis? mens impudicam facere, non casus, solet. 735Chorvs Fugit insanae similis procellae, ocior nubes glomerante Coro, ocior cursum rapiente flamma, stella cum uentis agitata longos porrigit ignes. 740Conferat tecum decus omne priscum fama miratrix senioris aeui: pulcrior tanto tua forma lucet, clarior quanto micat orbe pleno cum suos ignes coeunte cornu 745iunxit et curru properante pernox exerit uultus rubicunda Phoebe nec tenent stellae faciem minores; talis est, primas referens tenebras, nuntius noctis, modo lotus undis 750Hesperus, pulsis iterum tenebris Lucifer idem. Et tu, thyrsigera Liber ab India, intonsa iuuenis perpetuum coma, tigres pampinea cuspide temperans 755ac mitra cohibens cornigerum caput, non uinces rigidas Hippolyti comas. ne uultus nimium suspicias tuos: omnis per populos fabula distulit, Phaedrae quem Bromio praetulerit soror. 760Anceps forma bonum mortalibus, exigui donum breue temporis, ut uelox celeri pede laberis! non sic prata nouo uere decentia aestatis calidae despoliat uapor 765(saeuit solstitio cum medius dies et noctes breuibus praecipitat rotis), languescunt folio lilia pallido et gratae capiti deficiunt rosae, ut fulgor teneris qui radiat genis 770momento rapitur nullaque non dies formosi spolium corporis abstulit. res est forma fugax: quis sapiens bono confidat fragili? dum licet, utere. tempus te tacitum subruit, horaque 775semper praeterita deterior subit. Quid deserta petis? tutior auiis non est forma locis: te nemore abdito, cum Titan medium constituit diem, cingent, turba licens, Naides improbae, 780formosos solitae claudere fontibus, et somnis facient insidias tuis lasciuae nemorum deae montiuagiue Panes. Aut te stellifero despiciens polo 785sidus post ueteres Arcadas editum currus non poterit flectere candidos. en nuper rubuit, nullaque lucidis nubes sordidior uultibus obstitit; at nos solliciti numine turbido, 790tractam Thessalicis carminibus rati, tinnitus dedimus: tu fueras labor et tu causa morae, te dea noctium dum spectat celeres sustinuit uias. Vexent hanc faciem frigora parcius, 795haec solem facies rarius appetat: lucebit Pario marmore clarius. quam grata est facies torua uiriliter et pondus ueteris triste supercili! Phoebo colla licet splendida compares: 800illum caesaries nescia colligi perfundens umeros ornat et integit; te frons hirta decet, te breuior coma nulla lege iacens; tu licet asperos pugnacesque deos uiribus audeas 805et uasti spatio uincere corporis: aequas Herculeos nam iuuenis toros, Martis belligeri pectore latior. si dorso libeat cornipedis uehi, frenis Castorea mobilior manu 810Spartanum poteris flectere Cyllaron. Ammentum digitis tende prioribus et totis iaculum derige uiribus: tam longe, dociles spicula figere, non mittent gracilem Cretes harundinem. 815aut si tela modo spargere Parthico in caelum placeat, nulla sine alite descendent, tepido uiscere condita praedam de mediis nubibus afferent. Raris forma uiris (saecula perspice) 820impunita fuit. te melior deus tutum praetereat formaque nobilis deformis senii monstret imaginem. Quid sinat inausum feminae praeceps furor? nefanda iuueni crimina insonti apparat. 825en scelera! quaerit crine lacerato fidem, decus omne turbat capitis, umectat genas: instruitur omni fraude feminea dolus. Sed iste quisnam est regium in uultu decus gerens et alto uertice attollens caput? 830ut ora iuueni paria Pittheo gerit, ni languido pallore canderent genae staretque recta squalor incultus coma! en ipse Theseus redditus terris adest. Thesevs Tandem profugi noctis aeternae plagam 835uastoque manes carcere umbrantem polum, et uix cupitum sufferunt oculi diem. iam quarta Eleusin dona Triptolemi secat paremque totiens libra composuit diem, ambiguus ut me sortis ignotae labor 840detinuit inter mortis et uitae mala. pars una uitae mansit extincto mihi, sensus malorum; finis Alcides fuit, qui cum reuulsum Tartaro abstraheret canem, me quoque supernas pariter ad sedes tulit. 845sed fessa uirtus robore antiquo caret trepidantque gressus. heu, labor quantus fuit Phlegethonte ab imo petere longinquum aethera pariterque mortem fugere et Alciden sequi. Quis fremitus aures flebilis pepulit meas? 850expromat aliquis. luctus et lacrimae et dolor, in limine ipso maesta lamentatio? hospitia digna prorsus inferno hospite. Nvtrix Tenet obstinatum Phaedra consilium necis fletusque nostros spernit ac morti imminet. 855Th. Quae causa leti? reduce cur moritur uiro? Nvt. Haec ipsa letum causa maturum attulit. Th. Perplexa magnum uerba nescioquid tegunt. effare aperte, quis grauet mentem dolor. Nvt. Haut pandit ulli; maesta secretum occulit 860statuitque secum ferre quo moritur malum. iam perge, quaeso, perge: properato est opus. Th. Reserate clausos regii postes laris. O socia thalami, sicine aduentum uiri et expetiti coniugis uultum excipis? 865quin ense uiduas dexteram atque animum mihi restituis et te quidquid e uita fugat expromis? Ph. Eheu, per tui sceptrum imperi, magnanime Theseu, perque natorum indolem tuosque reditus perque iam cineres meos, 870permitte mortem. Th. Causa quae cogit mori? Ph. Si causa leti dicitur, fructus perit. Th. Nemo istud alius, me quidem excepto, audiet. Ph. Aures pudica coniugis solas timet. Th. Effare: fido pectore arcana occulam. 875Ph. Alium silere quod uoles, primus sile. Th. Leti facultas nulla continget tibi. Ph. Mori uolenti desse mors numquam potest. Th. Quod sit luendum morte delictum indica. Ph. Quod uiuo. Th. Lacrimae nonne te nostrae mouent? 880Ph. Mors optima est perire lacrimandum suis. Th. Silere pergit.--uerbere ac uinclis anus altrixque prodet quidquid haec fari abnuit. Vincite ferro. uerberum uis extrahat secreta mentis. Ph. Ipsa iam fabor, mane. 885Th. Quidnam ora maesta auertis et lacrimas genis subito coortas ueste praetenta optegis? Ph. Te te, creator caelitum, testem inuoco, et te, coruscum lucis aetheriae iubar, ex cuius ortu nostra dependet domus: 890temptata precibus restiti; ferro ac minis non cessit animus: uim tamen corpus tulit. labem hanc pudoris eluet noster cruor. Th. Quis, ede, nostri decoris euersor fuit? Ph. Quem rere minime. Th. Quis sit audire expeto. 895Ph. Hic dicet ensis, quem tumultu territus liquit stuprator ciuium accursum timens. Th. Quod facinus, heu me, cerno? quod monstrum intuor? regale patriis asperum signis ebur capulo refulget, gentis Actaeae decus. 900sed ipse quonam euasit? Ph. Hi trepidum fuga uidere famuli concitum celeri pede. Th. Pro sancta Pietas, pro gubernator poli et qui secundum fluctibus regnum moues, unde ista uenit generis infandi lues? 905hunc Graia tellus aluit an Taurus Scythes Colchusque Phasis? redit ad auctores genus stirpemque primam degener sanguis refert. est prorsus iste gentis armiferae furor, odisse Veneris foedera et castum diu 910uulgare populis corpus. o taetrum genus nullaque uictum lege melioris soli! ferae quoque ipsae Veneris euitant nefas, generisque leges inscius seruat pudor. Vbi uultus ille et ficta maiestas uiri 915atque habitus horrens, prisca et antiqua appetens, morumque senium triste et affectus graues? o uita fallax, abditos sensus geris animisque pulcram turpibus faciem induis: pudor impudentem celat, audacem quies, 920pietas nefandum; uera fallaces probant simulantque molles dura. siluarum incola ille efferatus castus intactus rudis, mihi te reseruas? a meo primum toro et scelere tanto placuit ordiri uirum? 925iam iam superno numini grates ago, quod icta nostra cecidit Antiope manu, quod non ad antra Stygia descendens tibi matrem reliqui. Profugus ignotas procul percurre gentes: te licet terra ultimo 930summota mundo dirimat Oceani plagis orbemque nostris pedibus obuersum colas, licet in recessu penitus extremo abditus horrifera celsi regna transieris poli hiemesque supra positus et canas niues 935gelidi frementes liqueris Boreae minas post te furentes, sceleribus poenas dabis. profugum per omnis pertinax latebras premam: longinqua clausa abstrusa diuersa inuia emetiemur, nullus obstabit locus: 940scis unde redeam. tela quo mitti haud queunt, huc uota mittam: genitor aequoreus dedit ut uota prono terna concipiam deo, et inuocata munus hoc sanxit Styge. En perage donum triste, regnator freti! 945non cernat ultra lucidum Hippolytus diem adeatque manes iuuenis iratos patri. fer abominandam nunc opem gnato, parens: numquam supremum numinis munus tui consumeremus, magna ni premerent mala; 950inter profunda Tartara et Ditem horridum et imminentes regis inferni minas, uoto peperci: redde nunc pactam fidem.-- genitor, moraris? cur adhuc undae silent? nunc atra uentis nubila impellentibus 955subtexe noctem, sidera et caelum eripe, effunde pontum, uulgus aequoreum cie fluctusque ab ipso tumidus Oceano uoca. Chorvs O magna parens, Natura, deum tuque igniferi rector Olympi, 960qui sparsa cito sidera mundo cursusque uagos rapis astrorum celerique polos cardine uersas, cur tanta tibi cura perennes agitare uices aetheris alti, 965ut nunc canae frigora brumae nudent siluas, nunc arbustis redeant umbrae, nunc aestiui colla leonis Cererem magno feruore coquant 970uiresque suas temperet annus? sed cur idem qui tanta regis, sub quo uasti pondera mundi librata suos ducunt orbes, hominum nimium securus abes, 975non sollicitus prodesse bonis, nocuisse malis? Res humanas ordine nullo Fortuna regit sparsitque manu munera caeca peiora fouens: 980uincit sanctos dira libido, fraus sublimi regnat in aula; tradere turpi fasces populus gaudet, eosdem colit atque odit. tristis uirtus peruersa tulit 985praemia recti: castos sequitur mala paupertas uitioque potens regnat adulter-- o uane pudor falsumque decus! Sed quid citato nuntius portat gradu rigatque maestis lugubrem uultum genis? 990Nvntivs O sors acerba et dura, famulatus grauis, cur me ad nefandi nuntium casus uocas? Th. Ne metue cladis fortiter fari asperas: non imparatum pectus aerumnis gero. Nvn. Vocem dolori lingua luctificam negat. 995Th. Proloquere, quae sors aggrauet quassam domum. Nvn. Hippolytus, heu me, flebili leto occubat. Th. Gnatum parens obisse iam pridem scio: nunc raptor obiit. mortis effare ordinem. Nvn. Vt profugus urbem liquit infesto gradu 1000celerem citatis passibus cursum explicans, celso sonipedes ocius subigit iugo et ora frenis domita substrictis ligat. tum multa secum effatus et patrium solum abominatus saepe genitorem ciet 1005acerque habenis lora permissis quatit: cum subito uastum tonuit ex alto mare creuitque in astra. nullus inspirat salo uentus, quieti nulla pars caeli strepit placidumque pelagus propria tempestas agit. 1010non tantus Auster Sicula disturbat freta nec tam furens Ionius exsurgit sinus regnante Coro, saxa cum fluctu tremunt et cana summum spuma Leucaten ferit. consurgit ingens pontus in uastum aggerem, 1015[tumidumque monstro pelagus in terras ruit] nec ista ratibus tanta construitur lues: terris minatur; fluctus haud cursu leui prouoluitur; nescioquid onerato sinu grauis unda portat. quae nouum tellus caput 1020ostendet astris? Cyclas exoritur noua? latuere rupes numine Epidauri dei et scelere petrae nobiles Scironides et quae duobus terra comprimitur fretis. Haec dum stupentes sequimur, en totum mare 1025immugit, omnes undique scopuli adstrepunt; summum cacumen rorat expulso sale, spumat uomitque uicibus alternis aquas qualis per alta uehitur Oceani freta fluctum refundens ore physeter capax. 1030inhorruit concussus undarum globus soluitque sese et litori inuexit malum maius timore, pontus in terras ruit suumque monstrum sequitur--os quassat tremor. Quis habitus ille corporis uasti fuit! 1035caerulea taurus colla sublimis gerens erexit altam fronte uiridanti iubam; stant hispidae aures, orbibus uarius color, et quem feri dominator habuisset gregis et quem sub undis natus: hinc flammam uomunt 1040oculi, hinc relucent caerula insignes nota; opima ceruix arduos tollit toros naresque hiulcis haustibus patulae fremunt; musco tenaci pectus ac palear uiret, longum rubenti spargitur fuco latus; 1045tum pone tergus ultima in monstrum coit facies et ingens belua immensam trahit squamosa partem. talis extremo mari pistrix citatas sorbet aut frangit rates. Tremuere terrae, fugit attonitum pecus 1050passim per agros, nec suos pastor sequi meminit iuuencos; omnis e saltu fera diffugit, omnis frigido exsanguis metu uenator horret. solus immunis metu Hippolytus artis continet frenis equos 1055pauidosque notae uocis hortatu ciet. Est alta ad Argos collibus ruptis uia, uicina tangens spatia suppositi maris; hic se illa moles acuit atque iras parat. ut cepit animos seque praetemptans satis 1060prolusit irae, praepeti cursu euolat, summam citato uix gradu tangens humum, et torua currus ante trepidantis stetit. contra feroci gnatus insurgens minax uultu nec ora mutat et magnum intonat: 1065'haud frangit animum uanus hic terror meum: nam mihi paternus uincere est tauros labor.' Inobsequentes protinus frenis equi rapuere cursum iamque derrantes uia, quacumque rabidos pauidus euexit furor, 1070hac ire pergunt seque per scopulos agunt. at ille, qualis turbido rector mari ratem retentat, ne det obliquum latus, et arte fluctum fallit, haud aliter citos currus gubernat: ora nunc pressis trahit 1075constricta frenis, terga nunc torto frequens uerbere coercet. sequitur adsiduus comes, nunc aequa carpens spatia, nunc contra obuius oberrat, omni parte terrorem mouens. non licuit ultra fugere: nam toto obuius 1080incurrit ore corniger ponti horridus. tum uero pauida sonipedes mente exciti imperia soluunt seque luctantur iugo eripere rectique in pedes iactant onus. Praeceps in ora fusus implicuit cadens 1085laqueo tenaci corpus et quanto magis pugnat, sequaces hoc magis nodos ligat. sensere pecudes facinus--et curru leui, dominante nullo, qua timor iussit ruunt. talis per auras non suum agnoscens onus 1090Solique falso creditum indignans diem Phaethonta currus deuium excussit polo. Late cruentat arua et inlisum caput scopulis resultat; auferunt dumi comas, et ora durus pulcra populatur lapis 1095peritque multo uulnere infelix decor. moribunda celeres membra peruoluunt rotae; tandemque raptum truncus ambusta sude medium per inguen stipite ingesto tenet; [paulumque domino currus affixo stetit] 1100haesere biiuges uulnere--et pariter moram dominumque rumpunt. inde semianimem secant uirgulta, acutis asperi uepres rubis omnisque ruscus corporis partem tulit. Errant per agros funebris famuli manus, 1105per illa qua distractus Hippolytus loca longum cruenta tramitem signat nota, maestaeque domini membra uestigant canes. necdum dolentum sedulus potuit labor explere corpus--hocine est formae decus? 1110qui modo paterni clarus imperii comes et certus heres siderum fulsit modo, passim ad supremos ille colligitur rogos et funeri confertur. Th. O nimium potens quanto parentes sanguinis uinclo tenes 1115natura! quam te colimus inuiti quoque! occidere uolui noxium, amissum fleo. Nvn. Haud flere honeste quisque quod uoluit potest. Th. Equidem malorum maximum hunc cumulum reor, si abominanda casus optanda efficit. 1120Nvn. Et si odia seruas, cur madent fletu genae? Th. Quod interemi, non quod amisi, fleo. Chorvs Quanti casus, heu, magna rotant! minor in paruis Fortuna furit leuiusque ferit leuiora deus; 1125seruat placidos obscura quies praebetque senes casa securos. Admota aetheriis culmina sedibus Euros excipiunt, excipiunt Notos, insani Boreae minas 1130imbriferumque Corum. Raros patitur fulminis ictus umida uallis: tremuit telo Iouis altisoni Caucasus ingens Phrygiumque nemus 1135matris Cybeles: metuens caelo Iuppiter alto uicina petit; non capit umquam magnos motus humilis tecti plebeia domus. [circa regna tonat] 1140Volat ambiguis mobilis alis hora, nec ulli praestat uelox Fortuna fidem: hic qui clari sidera mundi nitidumque diem * * * morte relicta 1145luget maestos tristis reditus ipsoque magis flebile Auerno sedis patriae uidet hospitium. Pallas Actaeae ueneranda genti, quod tuus caelum superosque Theseus 1150spectat et fugit Stygias paludes, casta nil debes patruo rapaci: constat inferno numerus tyranno. Quae uox ab altis flebilis tectis sonat strictoque uecors Phaedra quid ferro parat? 1155Thesevs Quis te dolore percitam instigat furor? quid ensis iste quidue uociferatio planctusque supra corpus inuisum uolunt? Phaedra Me me, profundi saeue dominator freti, inuade et in me monstra caerulei maris 1160emitte, quidquid intimo Tethys sinu extrema gestat, quidquid Oceanus uagis complexus undis ultimo fluctu tegit. O dure Theseu semper, o numquam tuis tuto reuerse: gnatus et genitor nece 1165reditus tuos luere; peruertis domum amore semper coniugum aut odio nocens. Hippolyte, tales intuor uultus tuos talesque feci? membra quis saeuus Sinis aut quis Procrustes sparsit aut quis Cresius, 1170Daedalea uasto claustra mugitu replens, taurus biformis ore cornigero ferox diuulsit? heu me, quo tuus fugit decor oculique nostrum sidus? exanimis iaces? ades parumper uerbaque exaudi mea. 1175nil turpe loquimur: hac manu poenas tibi soluam et nefando pectori ferrum inseram, animaque Phaedram pariter ac scelere exuam. [et te per undas perque Tartareos lacus, per Styga, per amnes igneos amens sequar] 1180placemus umbras: capitis exuuias cape laceraeque frontis accipe abscisam comam. non licuit animos iungere, at certe licet iunxisse fata. morere, si casta es, uiro; si incesta, amori. coniugis thalamos petam 1185tanto impiatos facinore? hoc derat nefas, ut uindicato sancta fruereris toro. o mors amoris una sedamen mali, o mors pudoris maximum laesi decus, confugimus ad te: pande placatos sinus. 1190Audite, Athenae, tuque, funesta pater peior nouerca: falsa memoraui et nefas, quod ipsa demens pectore insano hauseram, mentita finxi. uana punisti pater, iuuenisque castus crimine incesto iacet, 1195pudicus, insons--recipe iam mores tuos. mucrone pectus impium iusto patet cruorque sancto soluit inferias uiro. Th. Quid facere rapto debeas gnato parens, disce a nouerca: condere Acherontis plagis. 1200Pallidi fauces Auerni uosque, Taenarii specus, unda miseris grata Lethes uosque, torpentes lacus, impium rapite atque mersum premite perpetuis malis. nunc adeste, saeua ponti monstra, nunc uasti maris, ultimo quodcumque Proteus aequorum abscondit sinu, 1205meque ouantem scelere tanto rapite in altos gurgites. Tuque semper, genitor, irae facilis assensor meae: morte facili dignus haud sum qui noua natum nece segregem sparsi per agros quique, dum falsum nefas exsequor uindex seuerus, incidi in uerum scelus. 1210sidera et manes et undas scelere compleui meo: amplius sors nulla restat; regna me norunt tria. In hoc redimus? patuit ad caelum uia, bina ut uiderem funera et geminam necem, caelebs et orbus funebres una face 1215ut concremarem prolis ac thalami rogos? donator atrae lucis, Alcide, tuum Diti remitte munus; ereptos mihi restitue manes.--impius frustra inuoco mortem relictam: crudus et leti artifex, 1220exitia machinatus insolita effera, nunc tibimet ipse iusta supplicia irroga. pinus coacto uertice attingens humum caelo remissum findat in geminas trabes, mittarue praeceps saxa per Scironia? 1225grauiora uidi, quae pati clausos iubet Phlegethon nocentes igneo cingens uado. quae poena memet maneat et sedes, scio: umbrae nocentes, cedite et ceruicibus his, his repositum degrauet fessas manus 1230saxum, seni perennis Aeolio labor; me ludat amnis ora uicina alluens; uultur relicto transuolet Tityo ferus meumque poenae semper accrescat iecur; et tu mei requiesce Pirithoi pater: 1235haec incitatis membra turbinibus ferat nusquam resistens orbe reuoluto rota. Dehisce tellus, recipe me dirum chaos, recipe, haec ad umbras iustior nobis uia est: gnatum sequor--ne metue qui manes regis: 1240casti uenimus; recipe me aeterna domo non exiturum.--non mouent diuos preces; at, si rogarem scelera, quam proni forent! Cho. Theseu, querelis tempus aeternum manet: nunc iusta nato solue et absconde ocius 1245dispersa foede membra laniatu effero. Th. Huc, huc, reliquias uehite cari corporis pondusque et artus temere congestos date. Hippolytus hic est? crimen agnosco meum: ego te peremi; neu nocens tantum semel 1250solusue fierem, facinus ausurus parens patrem aduocaui. munere en patrio fruor. o triste fractis orbitas annis malum! complectere artus, quodque de nato est super, miserande, maesto pectore incumbens, foue. 1255Disiecta, genitor, membra laceri corporis in ordinem dispone et errantes loco restitue partes: fortis hic dextrae locus, hic laeua frenis docta moderandis manus ponenda: laeui lateris agnosco notas. 1260quam magna lacrimis pars adhuc nostris abest! durate trepidae lugubri officio manus, fletusque largos sistite, arentes genae, dum membra nato genitor adnumerat suo corpusque fingit. hoc quid est forma carens 1265et turpe, multo uulnere abruptum undique? quae pars tui sit dubito; sed pars est tui: hic, hic repone, non suo, at uacuo loco. haecne illa facies igne sidereo nitens, ~inimica flectens lumina? huc cecidit decor? 1270o dira fata, numinum o saeuus fauor! sic ad parentem natus ex uoto redit? en haec suprema dona genitoris cape, saepe efferendus; interim haec ignes ferant. Patefacite acerbam caede funesta domum; 1275Mopsopia claris tota lamentis sonet. uos apparate regii flammam rogi; at uos per agros corporis partes uagas inquirite.--istam terra defossam premat, grauisque tellus impio capiti incubet.


Raja SHAHED

DISASTER MANAGEMENT

What is disaster management?

The United Nations defines a disaster as a serious disruption of the functioning of a community or a society. Disasters involve widespread human, material, economic or environmental impacts, which exceed the ability of the affected community or society to cope using its own resources.

The Red Cross and Red Crescent societies define disaster management as the organisation and management of resources and responsibilities for dealing with all humanitarian aspects of emergencies, in particular preparedness, response and recovery in order to lessen the impact of disasters.

Types of disasters
There is no country that is immune from disaster, though vulnerability to disaster varies. There are four main types of disaster.

Natural disasters: including floods, hurricanes, earthquakes and volcano eruptions that have immediate impacts on human health and secondary impacts causing further death and suffering from (for example) floods, landslides, fires, tsunamis.
Environmental emergencies: including technological or industrial accidents, usually involving the production, use or transportation of hazardous material, and occur where these materials are produced, used or transported, and forest fires caused by humans.
Complex emergencies: involving a break-down of authority, looting and attacks on strategic installations, including conflict situations and war.
Pandemic emergencies: involving a sudden onset of contagious disease that affects health, disrupts services and businesses, brings economic and social costs.
Any disaster can interrupt essential services, such as health care, electricity, water, sewage/garbage removal, transportation and communications. The interruption can seriously affect the health, social and economic networks of local communities and countries. Disasters have a major and long-lasting impact on people long after the immediate effect has been mitigated. Poorly planned relief activities can have a significant negative impact not only on the disaster victims but also on donors and relief agencies. So it is important that physical therapists join established programmes rather than attempting individual efforts.

Local, regional, national and international organisations are all involved in mounting a humanitarian response to disasters. Each will have a prepared disaster management plan. These plans cover prevention, preparedness, relief and recovery.

Disaster prevention
These are activities designed to provide permanent protection from disasters. Not all disasters, particularly natural disasters, can be prevented, but the risk of loss of life and injury can be mitigated with good evacuation plans, environmental planning and design standards. In January 2005, 168 Governments adopted a 10-year global plan for natural disaster risk reduction called the Hyogo Framework. It offers guiding principles, priorities for action, and practical means for achieving disaster resilience for vulnerable communities.

Disaster preparedness
These activities are designed to minimise loss of life and damage – for example by removing people and property from a threatened location and by facilitating timely and effective rescue, relief and rehabilitation. Preparedness is the main way of reducing the impact of disasters. Community-based preparedness and management should be a high priority in physical therapy practice management.

Disaster relief
This is a coordinated multi-agency response to reduce the impact of a disaster and its long-term results. Relief activities include rescue, relocation, providing food and water, preventing disease and disability, repairing vital services such as telecommunications and transport, providing temporary shelter and emergency health care.

Disaster recovery
Once emergency needs have been met and the initial crisis is over, the people affected and the communities that support them are still vulnerable. Recovery activities include rebuilding infrastructure, health care and rehabilitation. These should blend with development activities, such as building human resources for health and developing policies and practices to avoid similar situations in future.

Disaster management is linked with sustainable development, particularly in relation to vulnerable people such as those with disabilities, elderly people, children and other marginalised groups. Health Volunteers Overseas publications address some of the common misunderstandings about disaster management.

Followers